1980 Haziranıydı gazeteciliğe başladığımda. 30 yılı aşkın bir süredir bu meslekteyim.  Haberlerin peşinden koştum; söyleşiler yaptım; kitaplar yazdım; haber müdürlüğünde bulundum; bunca yıldır hep gazetecilik faaliyetleri içinde oldum. 1 Nisan 2010'dan bu yana Hürriyet gazetesinin Okur Temsilcisi (Ombudsman) olarak görev yapıyorum.

Faruk Bildirici


 BİR KURU GÜL KALMIŞTI ELİNDE
 14 Şubat 2002, Perşembe
 

KIRLANGIÇ YUVASI/63

BİR KURU GÜL KALMIŞTI ELİNDE

Serin meltemleri andıran parfümünün kokusu, ürkek adımlarının tıpırtısından önce girdi salona. Upuzun masanın iki yanında bekleşenlerin başları neredeyse aynı anda döndü kapıya.

Yanılmışlardı. Ankara'dan bekledikleri şirketin yeni ``iletişim danışmanı, gözlerinde önceden canlandırdıkları kadına hiç benzemiyordu. Zarif, alımlı bir kadınla karşı karşıyaydılar.

Şirket sahibi, onun masanın başında kendisine ayrılan sandalyeye yerleşmesini bekledikten sonra ayağa kalktı. Övücü sözler söyledi, ``Bilimsel kariyerinin henüz başında olan bir yıldız...''

Alışık değildi övülmeye. Mahçup oldu, yanakları hafiften pembeleşti. Önündeki notlara bakarak başladı brifinge. Konuştukça açıldı, konusuna hakim olduğunun altını çizercesine somut örneklerle süsledi anlatımını.

Rahatlayınca başını kaldırdı, bir yandan konuşurken, bir yandan da gözleri masanın etrafında ilgiyle dinleyenlerin gözlerinde gezindi. Sol tarafa bakarken, aniden beyninin kuytularında kırmızı ışıklar yanıp sönmeye başladı. Alarm, alarm...

Solda oturan sekizinci kişiyi göremiyor ama oradan garip bir elektrik alıyordu. İlk seferinde önemsememeye çalıştı, başını öbür yana çevirip konuşmaya devam etti. Fakat az sonra gözü o noktaya geldiğinde yine aldı aynı elektriği. Meraktan içi içini yedi, ``Nasıl birinden geliyor bu elektrik? Neden böyle etkileniyorum?'' Sözlerini noktalayana kadar da bu soruların yanıtını öğrenemedi.

- Duydum ve görüyorum ki, bu ekip bu şirketi hedefine ulaştırabilecek kalitede. Buyrun, şimdi sorularınızı alabilirim...

İşte o zaman yüreği hopladı. Soldaki sekizinci sıradan bir el uzandı, ardından da konuşmasının başından beri aldığı elektriğin kaynağı olan yakışıklı, ki gerçekten alımlı bir adamdı, masaya yaklaştı.

- Hoşgeldiniz, sizi dinleyince emin oldum. Beklediğimiz sizdiniz, iyiki geldiniz... 

Sanki ``beklediğimiz'' değil de ``beklediğim'' demek istiyordu. Belli ki, sözcüklerini onu etkilemek için özenle seçmişti.

Uzun konuşmaların ardından toplantı bittiğinde kadının yanına geldi. ``Siz bu kentte yabancısınız. İhtiyaç duyduğunuz anda arayın yeter. Buyrun telefonlarım.'' O sırada arkadaşları şaşkınlıkla onu izliyordu. Toplantılarda o güne kadar hiç konuşmayan adama bir haller olmuştu.

Kadın, teşekkür edip kartı aldı. Çantasına koymadı. Avucunda tuttu. Akşam şirket sahibinin verdiği yemek bittiğinde hala elindeydi. Otele gidip, odasına yerleştiğinde kartı telefonun yanına koydu. Bir karta bakıyordu, bir telefona. ``Arasam mı, aramasam mı?''

Cesaret edemedi aramaya. Balkona çıktı, denizle gözlerini başbaşa bıraktı. Düşünceleri de dalgalarla birlikte salındı durdu. Nice zaman sonra yatağa gitmeye karar verdi.

Uyumaya çalışırken kart, öbür yastığın üzerinden gözlüyordu kadını. Sabaha kadar döndü durdu yatağın içinde. Ertesi gün şirkete gitmek zorundaydı.

O sabah görüşmelerini tamamladıktan sonra şirket yöneticilerine yakındı. ``İzmir'i gezdirmediniz bile. Bu nasıl konukseverlik?'' İtiraz ettiler. ``Ama siz otele gitmekte acele edince yalnız kalmak istediğinizi düşündük.'' Haklıydılar.

Adam da oradaydı. ``Ben size söylemiştim. Arayabilirdiniz'' dedi sitemli bir sesle. Kalabalık bir grupla gidilen yemek boyunca da kara gözlerini üzerinden ayırmadı.

Kadın, otele döndüğünde kararını vermişti, arayacaktı. Odaya çıktı, hemen telefona sarıldı. ``Arayabileceğimi söylemiştiniz'' dedi. Neşeli bir ses cevap verdi telefonun öteki ucundan:

- Beş dakika duş, beş dakika giyinme, 15 dakika yol. 25 dakikaya oradayım.

Dediği gibi, 25 dakika sonra otelin lobisindeydi. Onu aldı, Kordon'daki bir meyhaneye götürdü. Sohbet ilerledikçe kadına sokuldu, sokuldu. Elini tuttu kısa bir an. Ayağa fırladı aniden. ``Hemen geliyorum, bekle lütfen.''

Yarım saat kadar sonra geldiğinde bir kırmızı gül, bir de minik bir fildişi sandık vardı elinde. ``Bu saatte ancak bunları bulabildim'' dedi. Saatini gösterdi, ``Saat gece yarısını geçti. Artık 14 Şubat'a girdik. Bugün sevgililer günü, ben de seni seviyorum.''

Düşler aleminin mutluluklar prensesi olmuş kadar sevindi kadın. Yine de içinden bir ses uyardı onu. ``Sarhoş olduğun için böyle konuşuyor olmayasın?'' Hınzırca gülümsedi. ``Sabah şirkete benden önce gideceksin. Uçak biletimin okeylenmesini sekretere söyler misin? Biletimi unutmuşsan, bu gece söylediklerini de hatırlamıyorsun demektir.''

Öğleye doğru şirkete gittiğinde ilk işi biletini sormak oldu. Bileti çoktan okeylenmişti! Yaşasın unutmamıştı, akşamki sevgi sözcüklerine inanabilirdi artık.

Ankara'ya döndükten sonra cep telefonları sevgi köprüsü oldu. Dakika başı aramalar, mesajlar derken 10 gün sonra adam, Ankara'ya geldi. Üç gün boyunca birbirlerini yudumlayıp, mutluluğu bütün gözeneklerine yaydılar.

Bir ay sonra bayram tatili vardı. Bu kez İzmir'de buluşup, tatili Foça'da geçirmeye karar verdiler. Kadın, binbir güçlükle uçakta yer buldu. Hazırlandı, havaalanına doğru yola çıkacağı sırada telefonu çaldı.

- İzmir'e gelme! Beni bu halde görmeni istemiyorum...

O kadar, ne bir özür, ne bir açıklama. Telefonu kapattı. Ne olduğunu anlayamayan kadın çıldırmıştı. Aradı cep telefonundan. ``Ne olursa olsun geliyorum.''

Uçak İzmir'de havaalanına indiğinde adamın karşılayacağından bile emin değildi. Kapıda görünce sevindi. Ama duvara dayanmış, iki parmağı arasında tuttuğu sigarasından derin nefesler alan adamın yüzünde çizgi oynamadı. Siyap uzun bir palto giymiş, kulağına küpe takmıştı. Saçlarını sıfıra vurdurunca iyice belirginleşen kömür karası gözleriyle Amerikan filmlerinden fırlamış aktörler kadar etkileyiciydi.

``Bir otele bırakayım seni. Gelme demiştim.'' Kadın itiraz etti. ``Hayır, senin yanında olmak için geldim.'' Israr edince evine götürmeye razı oldu. Fakat eve girdiği andan itibaren tek kelime konuşmamakla kalmadı. Hiç dokunmadı. Yatarken de aralarında kılıç varmış gibi yatağın ucuna kıvrıldı.

Gece uyku tutmadı kadını. Gün ışırken iki saat kadar daldı. Uyandığında yatakta yalnızdı. Kalktı, odaları dolaştı. Gitmişti. Yiyecek kırıntı bile yoktu evde. Buzdolabında yiyecek ararken ilaçlar dikkatini çekti. Anlam veremedi.

Bir odada ütü masasının yanında yığılmış duran gömlekleri gördü. Bilinçsiz hareketlerle ütüyü eline aldı. Kaç gömlek ütülemiş, kaç saat geçmiş farkında bile değildi ancak kapı sesini duyduğunda kendine geldi.

Darmadağındı adam. Yüzü kapkaraydı, gözleri yuvalarından fırlamıştı.  ``Neden böyle yapıyorsun? Ne oldu sana?'' demeye kalmadan sinirle duvarları yumruklamaya başladı. ``Sana gelme demiştim. Beni böyle görmemeliydin! Şimdi git buradan...''

Neye uğradığını şaşırdı, hem de korktu kadın. Çantasını kaptığı gibi fırladı evden. Kapıyı kapattı, evin önündeki merdivenlere çöktü. Siyah gözlüklerini takarken gözyaşları süzülüyordu yanaklarından.

Hançer derine saplanmış, ölümcül yara almıştı. Önemli insanlarla çalışan, başarılı ve genç öğretim üyesi olarak bilmediği bir kentte kapı önünde kalmayı içine sindiremiyordu. Gidecek bir yeri de yoktu. Çaresiz, şirketten birilerini aradı. Yarım saat kadar sonra şirketin arabası gelip aldı, şoför bir otele götürüp yerleştirdi onu.

Ertesi gün Ankara'ya döndüğünde ilk işi bir doktor arkadaşını aramak oldu. Gördüğü ilaçların isimlerini söyledi, ne için kullanıldığını sordu. ``İlaçlardan hareketle tespit çok zor ama kişilik sorunları var herhalde. Psikiyatrik problemler yaşıyor anlaşılan.''

Gerçekle yüzyüze gelmişti sonunda. Sevdiği adam hastaydı! Gün geçtikçe İzmir'den gelen kötü haberler arttı. Kriz yoğunlaştı, sonunda hastaneye kaldırıldı. Aylar sonra hastaneden çıktığında işinden de olmuştu.

Kadın, kaderine razı olmuştu. Tek şeyi merak ediyordu. ``Gerçekten sevmiş miydi? Yoksa kriz anında bilinçsizce mi yaşamıştı herşeyi?'' Doktor arkadaşı, ``Zaman zaman kendine gelmiş olabilir'' demişti.

Dayanamadı, gidip onu İstanbul'da, annesinden kalan evinde ziyaret etti. Adam, yalnızca ``Nasılsın'' dedi o kadar. Mesafeliydi. Kadın, tam çıkacağı sırada duvardaki kocaman panoyu gördü. Adam, sevgilileriyle çektirdiği fotoğraflarıyla kaplamıştı panoyu.

Acı ve merakla kendi fotoğrafını aradı kadın. Yoktu, kendisi yoktu orada. Yine de ``Bu aşk ne kadar gerçekti?'' sorusunu sormaktan vazgeçmedi kadın. Her sevgililer gününde geride kalan tek şey olan kurumuş gülü okşadı, yeniden yeniden sordu...

14-20 Şubat 2002/Tempo


 
FRENLERİMİZİ BOŞALTIP DÜŞLERİMİZİ ORTALIĞA SALSAK
GONCASI RAFYALI GÜLLER
BÜTÜN HÜCRELERİNDE YAŞIYORDU ACIYI
HERKESİN NOSTALJİSİ KENDİNE GÜZEL
ÇIPLAK BEDENLERİ ŞİİRLE SARMAK
ORADA BİR PARK VARDI
BAK HELE NELER GELDİ ZELİŞ'İN BAŞINA
DOĞURGANLIĞA MI TAPALIM, AFRODİT'E Mİ?
ALÇAKÇA İŞLENMEYEN CİNAYET VAR MIDIR HAYATTA?
EŞİMİ ÖPERİM ÖPMEM SANA NE BE KADIN!
GÜVENLİ LİMANLARA SIĞINMAYI YEĞLEYENLER
SIRADAN ÖYKÜLER DE AĞLATIR
BIRAK YANINDAKİ ADAM LAF ETSİN
BAKKAL DEFTERLERİ NE GÜZELDİ
TEK DOLARLIK KALPAZAN OPERASYONU
SORGU LABORATUVARINDAKİ DANSÖZ
NE VOLKANLAR TAŞIRIM İÇİMDE BİLİR MİSİN?
ÇOK ŞÜKÜR BENİM OĞLUM KATİL DEĞİL
DERİNDİ BALIKÇININ GÖZLERİ
ŞAİRİN KOKU ALAMADIĞI VAZİYETTEYİZ
YAHU BİR GÜZEL ÜTÜLÜYOR Kİ DONLARIMI SORMA
KADERİMİN PATRONU, RUHUMUN KAPTANIYIM
TENCERE ELİNDE KELEPÇELEDİLER GENÇ KIZI
DAHA NE KÖTÜLÜKLER GÖRECEK SABRİYE NİNE?
İLKELER NAZİKTİR HER DAİM SULANMAK İSTER
AH O KOCA MEMELİ KADIN!
DNA TESTİ YAPIN HAKİM BEY!
İKİ DUDAK ARASINA SIKIŞMIŞ KİMLİKLER
ÇIĞLIK ÇIĞLIĞAYDI KUŞLAR
SANA KİRPİKLERİMİ BİRİKTİRDİM ALIR MISIN?
CUMHURBAŞKANLIĞI FORSUNDA 16 YILDIZIN İŞİ NE?
AMAN POPOSUNU PARMAKLAMAYIN!
AL YÜZÜĞÜM SENDE KALSIN
UÇAN LİDERLER KAÇAN KONGRELER
YES DE EMİNE HANIM
MÜDÜR BEYE NEDEN GÜNAYDIN DEMEDİN?
AŞKIN BİTTİĞİ YERDE BAŞLADI HASTALIK
AYI KONSERVE YERSE
DÖNECEKSEN DÖN ARTIK VE GÖR OLACAKLARI
SEVİŞMEK ERKEĞE ÖDÜLSE KADINA CEZA MI?
EN BÜYÜK BAYRAM BİZİM BAYRAM
MEĞER SİLAHLAR NE KADAR GEREKSİZ ZERZEVATMIŞ
MEDET EY TSE, GETİR ŞU İŞE BİR STANDART
SAFLARI SIKLAŞTIRALIM YENİ KAHRAMANLAR GELİYOR ESKİ YOLDAN
ÇARŞAFA BÜRÜNMÜŞ PARİSLİ KADININ KIVRAK YÜRÜYÜŞÜ
GÜNEŞİN ÜZERİNDE OYNAŞMADIĞI BİNADA OTURAN SİYASETÇİ
TÜRK ASKERİNİN KORE YOLCULUĞUNUN ÖYKÜSÜ
KÖKLERİNİ BU TOPRAKLARA SALANLAR DA KAÇIYORSA
YİNE KANI KANLA YIKAMASANIZ
ECEVİT, CALLAGHAN'IN 27 YIL ÖNCEKİ SÖZLERİNİ DE HATIRLASA
ASKERLER SORGULANAMAZ DARBECİLER ASLA
DOKUNULAMAYAN KAPILARA SIKIŞMIŞ İNSANLIKLAR
CAMDAN ÖRÜLMÜŞ SINIRLAR KAFAYI VURUNCA ANLAŞILIR ANCAK
DİLERİM AİLE ALBÜMÜM SAHAFLARA DÜŞMEZ
OLAĞANLAŞAN OLAĞANÜSTÜLÜKLERE KARŞI AĞLAMA SEANSLARI
BİR ERKEĞİN HEDİYELERLE EVRİMİ
İSLAMİYETİN CAMİLERE ÇEKİLME VAKTİ GELDİ ÇATTI
NE AŞKLAR BİLİRİM GÖRKEMLİ İTİRAFLARA KURBAN GİTMİŞ
SANTİMETREKARECİ MEMDUH'UN UYANIK İŞLERİ
ÇIPLAKLIK SEVENLER GERÇEKLERİ DE GİYDİRMESELER YA
HİSSEDİLEN SICAKLIK VARSA HİSSEDİLEN ENFLASYON NİYE OLMASIN?
HANİ ALEVİLER LAİKLİKTEN YANAYDI?
BİR KURU GÜL KALMIŞTI ELİNDE
ŞİVE DİYENLER YARGILANSIN
ESSAH MI YANİ?
HERKES ŞEHİT HERKES KAHRAMAN
ÇETECİLER BAYRAĞI AŞAĞILADILAR
FOTOĞRAF TERÖRDEN GÜÇLÜ OLMASA...
ÖNGÖRÜLERİN BEREKETLİ TARLASI KURUDU
PKK İLE SAVAŞ KAZANILDI MI Kİ?
BAHAR YAĞMURLARINDA YIKANMADAN...
CEP TELEFONU HIRSIZI ÇOCUKLAR KOĞUŞUNDA
TANRI AŞKINA! BU SİZİN DE ÜLKENİZ!
ERDOĞAN'A ÇOK KONUŞMA CEZASI VERİLMELİ
KANADALILAŞAN TÜRKÜN VİCDAN AZABINA ÖVGÜ
KENDİNİ ÇOĞALTARAK YAŞAMAK YA DA CENAZELER
OSMANLI SEVDASINDA DANSÖZÜN YERİ
EKRANDA SEVİŞEN TÜRK KIZINI TÜRKLER DESTEKLERSE!
KÖTÜLÜKLERİ GÖRMEZDEN GELEREK YOKETME
TANRI BU ÜLKEYİ TESADÜFLERDEN KORUMASIN
KENDİ KENTİNDE KAYBOLMAK
SANIRSINIZ TARİH BİR OYUNCAK
İNSANA YATIRIM YAPMANIN ALBENİSİ
ÇINARLAR AYAKTA ÖLÜR GAZETELER DE
DEREYATAĞINA EV YAPARSANIZ YIKILIR
HEYECAN DA RUTİNLEŞİR
SEN HASTALIKLI KORUK GİBİSİN
DENİZDEKİ HAYALİ KIRMIZI ÇİZGİ
KAVUN KARPUZ MİSALİ SİYASET
ÖZKÖK: ÜNİFORMANIN ALTINDAKİ KİŞİLİK
NECDET TEKİN: PIRASA PROFESÖRÜ OLUR MU?
HÜSAMETTİN ÖZKAN: İKİLİ TEMASLAR UZMANI
AHMET VEFİK ALP: UÇUK PROJELER BAŞDANIŞMANI
DIŞ GÖREVDEN DÖNEN VEKİL
KOYUNLAR OTORİTEYE ÇAKTIRMADAN KARŞI ÇIKAR
TAHTERAVALLİDEN İNMENİN ZAMANI GELDİ
NABZA GÖRE ŞARKILAR
AKIP GİTMEKTEDİR SESSİZ HAYATLAR
GURKALAR EMRİNİZDE SAM AMCA
TARİHTEN İBRET ALMASI GEREKENLER
1 - 2
> >>>


© Tüm Hakları Saklıdır. 2017   |   fbildirici@hurriyet.com.tr