1980 Haziranıydı gazeteciliğe başladığımda. 30 yılı aşkın bir süredir bu meslekteyim.  Haberlerin peşinden koştum; söyleşiler yaptım; kitaplar yazdım; haber müdürlüğünde bulundum; bunca yıldır hep gazetecilik faaliyetleri içinde oldum. 1 Nisan 2010'dan bu yana Hürriyet gazetesinin Okur Temsilcisi (Ombudsman) olarak görev yapıyorum.

Faruk Bildirici


 ÇIPLAKLIK SEVENLER GERÇEKLERİ DE GİYDİRMESELER YA
 24 Ocak 2002, Perşembe
 

KIRLANGIÇ YUVASI/60

ÇIPLAKLIK SEVENLER GERÇEKLERİ DE GİYDİRMESELER YA

Onlarca hatta yüzlerce kez sevgiyle dokunup, kıvrımlarını bile ezberlediğim bir bedene yeniden sarılmak gibidir benim için meclis kütüphanesine girmek.

Defalarca gitmiş, her köşesinde gezinmiş, kitap raflarına dokunmuş, epeyce tozunu yutmuş, okuma salonundaki hemen her masada en az birkaç defa oturmuşumdur.

Yine de her gidişimde büyülenmekten kendimi alamam. Kutsal bir mekana girmişcesine huzurla dolar içim. Orada geçirdiğim saatler, kendiliğinden akıp gider.

Meclis çatısı altındadır ama milletvekillerini görmek pek mümkün değildir orada. Kütüphanenin bilgiye kolay ulaşılan sisteminden, daha çok bilim adamları ve araştırmacılar yararlanır. Masaların üzerine yığdıkları kitapların arasına gömülür, saatlerce başlarını kaldırmadan çalışırlar.

Bilgi alemindeki gezilerim sırasında verdiğim kısa molalarda onları gözleyerek dinlenirim. En çok ilgimi çekenler tarihçilerdir. Özellikle  mikrofilm merkezinde eski gazeteleri tarayan tarihçileri görmekten büyük keyif alırım. Bir gazeteci olarak, tarihçilerin eski gazeteleri incelemelerinden kıvanç duyarım doğrusu.

Onların eski gazetelerle haşır neşir oluşu, ``Gazeteciler tarihin müsveddesini yazar'' sözünün doğruluğunun canlı kanıtıdır benim için. Elbette tarihi yazarken tek kaynakları gazeteler değil ama demek ki gazetelere bakmadan da edemiyorlar! Gazeteciler yaşadıkları günü haberleştiriyor, tarihçiler de yıllar sonra o gazeteleri karıştırıp ulaştıkları bilgilerden tarih yazıyorlar!

Düşüncelerim bu kulvara girince ister istemez kendimi, günümüz gazeteciliğini sorgularım. ``Acaba ben tarihin doğru yazılmasına ne kadar katkıda bulunuyorum?'' Yaptıklarımı gözden geçirince aldığım nihai karar hemen hiç değişmez; ``Daha çok çalışmalıyım, daha düzgün işler yapmalıyım.''

Kişisel muhasebenin ardından sıra günümüz gazeteciliğini sorgulamaya gelir. ``Acaba Türkiye medyası, geleceğin tarihçilerine başarılı müsveddeler bırakıyor mu? Bugün yazılıp çizilenlere ilerde bakan tarihçiler, burun kıvırıp geçecekler mi, yoksa `İyi işler yapmışlar, aferin doğrusu' mu diyecekler?''

Maalesef bu sorulara gönül rahatlığıyla olumlu yanıt veremiyorum. Neden? Çünkü müsveddelerimizin kalitesinden emin olamıyorum. Gazetecilik mesleğinin özünü oluşturan, ``gerçeğe ulaşma ve yansıtma işlevi''ni yerine getirmede sapmalar görüyorum.

Müsveddelerimizin kalitesinin ölçütü gerçeğe ulaşma çabamızın başarısıdır. Ülkemizde ve dünyamızda olup bitenleri yazarken gerçeğe ne denli ulaşıp insanlara yansıtabiliyorsak, gazetecilik görevimizi o denli başarıyla yerine getirmiş oluruz.

Gazeteci olarak tek kıblemizin gerçek olması gerekir. Gazeteci, bıkmadan usanmadan gerçeği aramalıdır. Gerçeği ararken da eleştirel tavır ve nesnellikten uzaklaşmamalı. Olmazsa olmaz kurallardır bu ikisi.

Eleştirel bakışın silahı soru sormaktır. Her koşulda, her zaman, herkese soru soracaksınız ki gerçeğe ulaşabilesiniz. Aklınıza gelen soruyu sormaktan kaçınmayacaksınız.

Bence bir gazetecinin yaşayabileceği en büyük mesleki deformasyon, zihninde ``sorulamayacak sorular dağarcığı'' belirmesidir. Soru sormayı bırakan gazeteci, verilenle yetinen memura dönüşür. Etrafında yaşananları, ``normal'' görmeye başlar.

Ki bu aslında bir gazetecinin ayakta ölümüdür. Bu ölümler sessiz gerçekleşir; ölüm farkedilmez, sonucunu görünce anlarsınız olup biteni. İşte ``tarihin kaliteli müsvedde''sini yazabilmemiz konusundaki endişemin kaynağı, günümüz medyasında gözüme batan bu sonuç!

Köşe yazılarını bir kenara bırakalım ve soralım. ``Günümüz medyasının haberlerinde gerçek aranıyor mu? Sunulan verilere eleştirel ve nesnel bakılıyor mu?'' En önemlisi de, gerçeğe ulaşmak için yeterince soru soruluyor mu?

Öyle çok uzağa gitmeye gerek yok. Ülkemizde birisi ekonomik, diğeri siyasi olmak üzere varlığı konusunda kimsenin itiraz edemeyeceği iki temel problem dağ gibi yığılmış medyanın önünde duruyor.

Gerçi ``Şubat krizi'' sürecinde medyanın tavrı, yazılıp çizilenler bilimsel bir tez konusudur ama ayrıntılı bir araştırma yapmadan da kimi olumsuzlukların altı çizilebilir. Öncelikle kriz öncesinde ekonomik durum güllük gülistanlık gösterildi. Başta ekonomi basını olmak üzere, ``Kasım krizi''nden çıkıp, ``Şubat krizi''ne doğru gidildiği konusundaki ``gerçekler'' halka sunulmadı.

Ekonomik kriz başladıktan sonra da ne krizin siyasi ve idari sorumluları arandı, ne de krizin vehameti yeterince sergilendi. ``Seve seve'' gibi abuk kampanyalar haberleştirildi, ``Kriz bugün geçiyor, yarın geçiyor'', ``Krizden çıktık çıkacağız'' temennileri manşetlere çekildi.

Asıl vahimi, bu yapılanlar `halka moral verme'' gerekçesine dayandırıldı. Gerçekler, ``moral haberleri''ne kurban edildi. Kimse sormadı, ``Gazeteciliğin moral verme gibi bir işlevi mi var, nereden çıktı bu özel misyon?

Düşünün ki, ekonominin ``patronu'' Kemal Derviş bile Amerika'dan geldiği üç dört ayda ``krizin derinliğini kavrayamadığını'' itiraf etmek zorunda kaldı. İyi de Derviş, krizin gerçek boyutlarını kavramakta böyle güçlük çekmişse bu ülkede yaşayan öbür insanların bu sorunu daha beter yaşadıklarını veri olarak kabul etmemiz gerekmez mi? Peki, bu başarı kime ait? Gazeteciler olarak bu soruyu kendimize yöneltmeliyiz. Hatta dönüp Derviş'e de sormalıyız, ``İyi de demek üç ay boyunca yanlış reçeteler uyguladın, krizi derinleştiren o yanlış reçeteler olmasın?''

Gelelim siyasi soruna. Çağdaşlaşma ve demokratikleşme olarak tanımlayabileceğimiz bu genel problemin önündeki en önemli engel, ``Kürt sorunu'' değil midir? İsterseniz adına ``Güneydoğu sorunu'' da diyebilirsiniz ama bu önümüzde duran ``realite''yi ortadan kaldırmaz.

Siyasi, idari ve sosyal çözümler üretilmemesinin gerekçesi PKK terörüydü. PKK ateşkes ilan edip geri çekildi yine ilerleme sağlanamadı. Çözümler üzerinde kafa patlatması gerekenler, hala ``PKK terörünü sona erdirdik'' diye zafer çığlıkları atmakla meşguller. Üzücü olan, medyanın da bu koroya katılması, sorunu görmezden gelmesi...

Oysa ``çıplak'' gerçeğin açığa çıkmasına yardımcı olmamanın bedeli, önceden tahmin edemediğimiz kadar ağır olabilir. Arkadaşım Dr.L.Doğan Tılıç'ın, Su Yayınlarından çıkan ``Medyayı anlamak'' adlı kitabında yer alan örneği okumakta yarar var:

``İspanya İç Savaşını George Orwell, Ernest Hemingway ve Claude Cockburn gibi gazeteciler de izliyor ama aynı zamanda da Cumhuriyetçiler yanında savaşıyorlardı. Bu yazarlarla birlikte olan ve dönemin önemli Amerikan dergisi New Statesman için çalışan Luis Fischer, bir keresinde Cumhuriyetçilerin olağanüstü moralsiz olduğunu yazdı. Bunu duyan Cockburn küplere bindi ve Fischer'in yakasına yapıştı. Fischer'in yazdıklarının hepsi doğruydu ve kendini `okuyucuların gerçeği bilme hakkı vardır' diye savundu. Cockburn ise adeta azarlayarak şunları söyledi: `Onlara bu hakkı kim veriyor? Böyle bir hakları ancak İspanya'da falanjistler yenilgiye uğratılınca olabilir. Bu soyut bir sorun değil. Burada kahredici bir savaş yaşanıyor.'

Biliyorsunuz, İspanya'da Cumhuriyetçiler yenildi ve faşistler galip geldi. Sonra yenilginin nedenleri üzerinde çok şey yazıldı, söylendi. Üst sıralarda bir yerlerde olmasa bile, sayılan nedenler arasında Hemingway, Orwell ve Cockburn gibilerin yazılarıyla aşırı iyimserlik yaratarak, Cumhuriyetçi saflarda aksaklıkların görülmesini ve dolayısıyla giderilmesini engellemiş olmaları da vardı.''

Gazeteciliğin ``gerçeği arama ve duyurma'' işlevini, ``halka moral verme'' ile karıştıranlar, ``taraf olduklara tarafa zarar vermemek için'' bile olsa İspanya İç Savaşı örneğini unutmamalı...

Gerçekleri de çıplak sevmeyi öğrenmeli...

24-30 Ocak 2002/Tempo


 
FRENLERİMİZİ BOŞALTIP DÜŞLERİMİZİ ORTALIĞA SALSAK
GONCASI RAFYALI GÜLLER
BÜTÜN HÜCRELERİNDE YAŞIYORDU ACIYI
HERKESİN NOSTALJİSİ KENDİNE GÜZEL
ÇIPLAK BEDENLERİ ŞİİRLE SARMAK
ORADA BİR PARK VARDI
BAK HELE NELER GELDİ ZELİŞ'İN BAŞINA
DOĞURGANLIĞA MI TAPALIM, AFRODİT'E Mİ?
ALÇAKÇA İŞLENMEYEN CİNAYET VAR MIDIR HAYATTA?
EŞİMİ ÖPERİM ÖPMEM SANA NE BE KADIN!
GÜVENLİ LİMANLARA SIĞINMAYI YEĞLEYENLER
SIRADAN ÖYKÜLER DE AĞLATIR
BIRAK YANINDAKİ ADAM LAF ETSİN
BAKKAL DEFTERLERİ NE GÜZELDİ
TEK DOLARLIK KALPAZAN OPERASYONU
SORGU LABORATUVARINDAKİ DANSÖZ
NE VOLKANLAR TAŞIRIM İÇİMDE BİLİR MİSİN?
ÇOK ŞÜKÜR BENİM OĞLUM KATİL DEĞİL
DERİNDİ BALIKÇININ GÖZLERİ
ŞAİRİN KOKU ALAMADIĞI VAZİYETTEYİZ
YAHU BİR GÜZEL ÜTÜLÜYOR Kİ DONLARIMI SORMA
KADERİMİN PATRONU, RUHUMUN KAPTANIYIM
TENCERE ELİNDE KELEPÇELEDİLER GENÇ KIZI
DAHA NE KÖTÜLÜKLER GÖRECEK SABRİYE NİNE?
İLKELER NAZİKTİR HER DAİM SULANMAK İSTER
AH O KOCA MEMELİ KADIN!
DNA TESTİ YAPIN HAKİM BEY!
İKİ DUDAK ARASINA SIKIŞMIŞ KİMLİKLER
ÇIĞLIK ÇIĞLIĞAYDI KUŞLAR
SANA KİRPİKLERİMİ BİRİKTİRDİM ALIR MISIN?
CUMHURBAŞKANLIĞI FORSUNDA 16 YILDIZIN İŞİ NE?
AMAN POPOSUNU PARMAKLAMAYIN!
AL YÜZÜĞÜM SENDE KALSIN
UÇAN LİDERLER KAÇAN KONGRELER
YES DE EMİNE HANIM
MÜDÜR BEYE NEDEN GÜNAYDIN DEMEDİN?
AŞKIN BİTTİĞİ YERDE BAŞLADI HASTALIK
AYI KONSERVE YERSE
DÖNECEKSEN DÖN ARTIK VE GÖR OLACAKLARI
SEVİŞMEK ERKEĞE ÖDÜLSE KADINA CEZA MI?
EN BÜYÜK BAYRAM BİZİM BAYRAM
MEĞER SİLAHLAR NE KADAR GEREKSİZ ZERZEVATMIŞ
MEDET EY TSE, GETİR ŞU İŞE BİR STANDART
SAFLARI SIKLAŞTIRALIM YENİ KAHRAMANLAR GELİYOR ESKİ YOLDAN
ÇARŞAFA BÜRÜNMÜŞ PARİSLİ KADININ KIVRAK YÜRÜYÜŞÜ
GÜNEŞİN ÜZERİNDE OYNAŞMADIĞI BİNADA OTURAN SİYASETÇİ
TÜRK ASKERİNİN KORE YOLCULUĞUNUN ÖYKÜSÜ
KÖKLERİNİ BU TOPRAKLARA SALANLAR DA KAÇIYORSA
YİNE KANI KANLA YIKAMASANIZ
ECEVİT, CALLAGHAN'IN 27 YIL ÖNCEKİ SÖZLERİNİ DE HATIRLASA
ASKERLER SORGULANAMAZ DARBECİLER ASLA
DOKUNULAMAYAN KAPILARA SIKIŞMIŞ İNSANLIKLAR
CAMDAN ÖRÜLMÜŞ SINIRLAR KAFAYI VURUNCA ANLAŞILIR ANCAK
DİLERİM AİLE ALBÜMÜM SAHAFLARA DÜŞMEZ
OLAĞANLAŞAN OLAĞANÜSTÜLÜKLERE KARŞI AĞLAMA SEANSLARI
BİR ERKEĞİN HEDİYELERLE EVRİMİ
İSLAMİYETİN CAMİLERE ÇEKİLME VAKTİ GELDİ ÇATTI
NE AŞKLAR BİLİRİM GÖRKEMLİ İTİRAFLARA KURBAN GİTMİŞ
SANTİMETREKARECİ MEMDUH'UN UYANIK İŞLERİ
ÇIPLAKLIK SEVENLER GERÇEKLERİ DE GİYDİRMESELER YA
HİSSEDİLEN SICAKLIK VARSA HİSSEDİLEN ENFLASYON NİYE OLMASIN?
HANİ ALEVİLER LAİKLİKTEN YANAYDI?
BİR KURU GÜL KALMIŞTI ELİNDE
ŞİVE DİYENLER YARGILANSIN
ESSAH MI YANİ?
HERKES ŞEHİT HERKES KAHRAMAN
ÇETECİLER BAYRAĞI AŞAĞILADILAR
FOTOĞRAF TERÖRDEN GÜÇLÜ OLMASA...
ÖNGÖRÜLERİN BEREKETLİ TARLASI KURUDU
PKK İLE SAVAŞ KAZANILDI MI Kİ?
BAHAR YAĞMURLARINDA YIKANMADAN...
CEP TELEFONU HIRSIZI ÇOCUKLAR KOĞUŞUNDA
TANRI AŞKINA! BU SİZİN DE ÜLKENİZ!
ERDOĞAN'A ÇOK KONUŞMA CEZASI VERİLMELİ
KANADALILAŞAN TÜRKÜN VİCDAN AZABINA ÖVGÜ
KENDİNİ ÇOĞALTARAK YAŞAMAK YA DA CENAZELER
OSMANLI SEVDASINDA DANSÖZÜN YERİ
EKRANDA SEVİŞEN TÜRK KIZINI TÜRKLER DESTEKLERSE!
KÖTÜLÜKLERİ GÖRMEZDEN GELEREK YOKETME
TANRI BU ÜLKEYİ TESADÜFLERDEN KORUMASIN
KENDİ KENTİNDE KAYBOLMAK
SANIRSINIZ TARİH BİR OYUNCAK
İNSANA YATIRIM YAPMANIN ALBENİSİ
ÇINARLAR AYAKTA ÖLÜR GAZETELER DE
DEREYATAĞINA EV YAPARSANIZ YIKILIR
HEYECAN DA RUTİNLEŞİR
SEN HASTALIKLI KORUK GİBİSİN
DENİZDEKİ HAYALİ KIRMIZI ÇİZGİ
KAVUN KARPUZ MİSALİ SİYASET
ÖZKÖK: ÜNİFORMANIN ALTINDAKİ KİŞİLİK
NECDET TEKİN: PIRASA PROFESÖRÜ OLUR MU?
HÜSAMETTİN ÖZKAN: İKİLİ TEMASLAR UZMANI
AHMET VEFİK ALP: UÇUK PROJELER BAŞDANIŞMANI
DIŞ GÖREVDEN DÖNEN VEKİL
KOYUNLAR OTORİTEYE ÇAKTIRMADAN KARŞI ÇIKAR
TAHTERAVALLİDEN İNMENİN ZAMANI GELDİ
NABZA GÖRE ŞARKILAR
AKIP GİTMEKTEDİR SESSİZ HAYATLAR
GURKALAR EMRİNİZDE SAM AMCA
TARİHTEN İBRET ALMASI GEREKENLER
1 - 2
> >>>


© Tüm Hakları Saklıdır. 2017   |   fbildirici@hurriyet.com.tr