1980 Haziranıydı gazeteciliğe başladığımda. 30 yılı aşkın bir süredir bu meslekteyim.  Haberlerin peşinden koştum; söyleşiler yaptım; kitaplar yazdım; haber müdürlüğünde bulundum; bunca yıldır hep gazetecilik faaliyetleri içinde oldum. 1 Nisan 2010'dan bu yana Hürriyet gazetesinin Okur Temsilcisi (Ombudsman) olarak görev yapıyorum.

Faruk Bildirici


 TÜRK ASKERİNİN KORE YOLCULUĞUNUN ÖYKÜSÜ
 25 Ekim 2001, Perşembe
 

KIRLANGIÇ YUVASI/47

TÜRK ASKERİNİN KORE YOLCULUĞUNUN ÖYKÜSÜ

``Kore marşı'' bestelenip, radyoda çalınmaya başlandığında henüz Türk askeri Kore'ye doğru yola çıkmamıştı bile. İskenderun'da toplanmış, hareket edecekleri günü bekliyorlardı.

``Eskiden türkümüz ``Alo Yemen''di/ Bugün de Kore'ye attık kemendi/ Türklüğün verdiği şanlı kararı/ Moskoftan gayri, cihan beğendi/ Yaşasın Vatan, Yaşasın Millet/ Savaşmak Türklüğün canına minnet/ Hürriyet uğruna barış yoluna/ Yardımı reddetmek Türklüğe zillet..''

Savaşın gidişatı ile ilgili haberler, Türk askerinin Kore'ye, çarpışmaya değil de ``bayrak göstermeye'' gittiği izlenimi veriyordu. ``Kore'de Amerikalılar ilerleme halinde'', ``Kore'de kızıllar hezimete uğradı'', ``Mc Arthur  ordusu Seul şehrine girdi'', ``Kore'de askeri bakımdan harp fiilen sona erdi'' haberleri birbirini izliyordu. Gazetelere bakılırsa savaş bitmek üzereydi.

Savaşa karşı bildiri dağıtan ``Türk Barışseverler Cemiyeti'' dışında aykırı tek ses yoktu. Hep bir ağızdan marşlar söyleniyor, coşkulu ``zafer'' nutukları atılıyordu. Kolay kazanılacak bir zafer beklentisi sinmişti her yana.

25 Eylül 1950'de, İskenderun limanı görülmeye değerdi. Askerler, saatler öncesinden toplanan kalabalığın alkışları arasında alana girdi. Askerlere sarılıp öpenleri mi ararsınız, hediyeler, çiçekler verenleri mi? Hep bir ağızdan marşlar söylendi. Ardından kurbanlar kesilip, dualar edildi.

Törenin sonunda, tugaya komuta edecek Tuğgeneral Tahsin Yazıcı'ya Kuran hediye edildi. Yazıcı, Kuran'ı öpüp başına koydu ve ``ay yıldızlı'' pazubentleri askerler, tek sıra halinde Amerikan gemisine bindiler. Alkışlar arasında hareket eden ``General W.G.Haan'' adlı gemiye, iki de Amerikan muhribi eşlik ediyordu.

Gemideki 5090 kişilik Türk birliğiyle haberleşmek mümkün değildi. Günler geçip de merak ve özlem artınca devlet büyüklerinin aklına radyo aracılığıyla gemiye selam göndermek geldi. 

Ankara Radyosunun ilk ``Memleketten selam'' programı, büyük bir törene dönüştü. Milli Savunma Bakanı, politikacılar, bürokratlar, asker yakınları, yerli ve yabancı gazetecilerden oluşan kalabalık bir davetli topluluğu salona doluşmuştu.

``Cumhurbaşkanlığı bandosu'', programın başlamasından önce defalarca ``Dağ başını duman almış marşını çaldı. Gazeteciler, nedenini sorunca ``Birliğimizin istasyonumuzu kolayca tanıyıp bulabilmesi için işaret veriyoruz'' yanıtını aldılar.

Program, İstiklal Marşıyla açıldı. İlk konuşmayı Milli Savunma Bakanı yaptı. Ardından 14 asker yakını tek tek mikrofona geldi. Bir anne, 2-3 kelime söyledikten sonra heyecanlandı, yerini kızına bıraktı. Başka bir annenin konuşurken gözleri yaşardı.

- Keşke bir çocuğum daha olsaydı da kahraman anası olmanın zevkini iki misli tadaydım.

Çocukları olan kadınlar, eşlerine okulların açıldığını haber verdiler. ``Fırsat buldukça mektup yaz'' isteğinde bulundular. Konuşan kadınlardan birinin isteği farklıydı:

- Komünistlerin kafasını ez, göm onları...

Heyecanlı konuşmaların yapıldığı bu program, her gün tekrarlandı. Oğullarına, eşlerine, kardeşlerine seslerini duyurmak isteyenler radyoevine koşup durdular.

Oysa gemide yolculuk eden Mehmetçikler, Ankara radyosunu nadiren dinleyebiliyorlardı. Gemide bulunan Amerikalı bir gazeteci, Türk askerlerinin radyoyu dinleme çabasına tanıklık ediyordu:

``Gemide herkesin müşterek merakı şu; radyo dinlemek. Ankara radyosunu bulmak bazan kabil oluyor. O zaman herkesin yüzü gülüyor ve askerler daha neşeli ve hayatlarından daha memnun görünüyorlar. Aynı hal Amerikan radyolarını dinlerken bizde de var.''

Amerikalı gazeteci 22 gün süren yolculuk boyunca izlediği ``Türk askerlerinin Amerikan askerleri''ne benzemediğine kanaat getirmişti:

``İlk gözüme çarpan vasfı şu oldu: Çok kanaatkar. Birşey ikram edilince kızarıyor ve almak istemiyor. Nihayet ısrarla kabul ettirince de aklından geçeni anlamaya imkan yok.

Eğlenceleri biraraya gelerek konuşmak veya geminin bir köşesinde bizimkilere hiç benzemeyen şarkılar söylemek. Bazan kendilerine mahsus bir sazla çalıp, tek başına yahut koro halinde şarkılar söylüyorlar. Kağıt oyunları, neden bilmem onları pek alakadar etmiyor.''

Bugün geminin bordasında köpekbalıkları göründü. Askerlerin ekserisi ömürlerinde ilk defa bir köpekbalığı görüyorlardı. Silahla vurmaya çalıştık. En güzel atışı bir Türkçavuşu yaptı. Silahı omuzlar omuzlamaz balıklardan birini vurması bir oldu. Öteki balıklar da kanı görünce arkadaşlarını parçalayıverdiler. Eğlencelerimize köpekbalığı avı da katılmış oldu.''

Gemi, Güney Kore'nin Pusan limanına 17 Ekim 1950'de vardı. Hürriyet muhabiri Hikmet Feridun Es, limanda bekleyen tek Türk gazetecisiydi. Limandaki karşılama töreninde yaşananlar Es'i duygulandırdı:

``..Gemi, liman motörlerinin yardımı ile limana yanaşıyor. Artık çehreler tanınmaktadır. içim içime sığmıyor. Mehmet'ler Kore toprağına birkaç saniye sonra ayak basacaklar. Tam bu sırada limanda beklerken bando benim ıslıkla öğrettiğim İstiklal Marşına başladı.

Bütün gemi yıldırımla vurulmuş gibi sarsıldı. Merdivenden gülerek inenler birdenbire çelik gibi geriliverdiler. Bir anda gökgürültüsünü andıran İstiklal Marşı bütün Pusan rıhtımını inletmeğe başladı. Biz hem ağlıyor, hem de İstiklal Marşını söylüyoruz. Bu heyecanlı an ne kadar sürdü farkında değilim. Ayaklarım sandiz yerden kesilmiş gibi. Geminin arka direğinde nazlı nazlı bizim bayrak dalgalanıyor.''

Çiçeklerle karşılanan Türk tugayı, hemen cepheye gönderilmedi. Önce Taegu kentine yerleştirilen askerler, 15 gün kadar dinlendikten sonra kent çevresindeki gerillalara karşı düzenlenen operasyonlara katılmaya başladılar. Es, bu gelişmeyi ``Kore'de Türk süngüsü parladı'' manşetiyle Türkiye'ye duyurdu:

- Komünist çeteleri, kahramanlarımızdan heyula gibi korkmağa başladılar. Türk süngüsünden yılan çeteciler, geceleri zehirli hançer kullanıyorlar. Dini itikatlarına göre bıçak ve süngü ile öldürüldükleri takdirde cehenneme gideceklerini zanneden çetecilerin maneviyatları bozulmuş ve perişan bir hale gelmiştir. Kore'de Mehmetçik, General Mac Arthur kadar meşhur oldu.

Ancak Kasım ayının ilk günlerinden itibaren savaş meydanındaki hava tamamen değişti. Çin ordusunun savaşa katılmasıyla birlikte Kuzey Kore birlikleri ilerlemeye başladılar.

Türk tugayı da savaş cephesine sürüldü. Geri çekilmekte olan Amerikan askerlerinin güvenliğini sağlamak üzere Kunuri'de görevlendirildiler. 27 Kasım'da başlayan kanlı çarpışmalar tam beş gün sürdü. Kuzey Kore ve Çin birliklerinin çembere aldığı Türk tugayı, yüzlerce kayıp vererek yarabildi çemberi.

Kunuri savaşını, bütün gazeteler, ``kahramanlık destanı'' olarak haberleştirdiler. ``Alay sancağını beline sararak elinde silahıyla birliğe yol açan'' Albay Celal Dora'nın öyküsünü anlatan Cumhuriyet muhabiri Faruk Fenik, haberine şu satırlarla başladı:

``Türk tarihine altın harflerle yazılacak bir kumandan ismi veriyorum: `Albay Celal Dora!' Eğer Celal Dora olmasaydı, 5000 kahramandan bugün belki 500 tane bulamıyacaktık.

O yalnız 5000 kahramanı kurtarmakla kalmadı. Bu harbde hayatını da tehlikeye koyarak ve bir Mehmed gibi en ön safta çarpışarak bize şeref sahifeleri yazdı.''

Gazetelerde, savaşın bütün ayrıntıları, renkli çizimleri vardı ama ölü ve yaralı sayısıyla ilgili bilgi yoktu. ``Birliğimizin kaybı ağır ama büyük değil'' bilgisi veriliyordu sadece. Savaşın gerçek boyutları, ``İlk yaralı kafilemiz bugün yurda hareket ediyor'' haberleriyle anlaşıldı.

Türk birliğinin ``ağır ama büyük değil'' denilen kayıpları 700'ü buluyordu! Nitekim 1953'te sona eren savaş boyunca, Türkiye, ABD ve Güney Kore'den sonra en fazla kayıp veren üçüncü ülke oldu.

Oysa bu savaşın deneyimleri, ``..Kore yoluna gitti Niyazi'' tekerlemesi unutuldu şimdi. En başta unutan da başbakanımız Bülent Ecevit. Televizyona çıkıp da ``İkinci Dünya Savaşı sırasında, bizim NATO üyesi olmamız, bizim için büyük güvenceydi'' diyebildi. Türkiye'nin NATO'ya, Kore savaşı sonrasında alındığını, bedelinin de bizzat Türk askerlerinin kanıyla ödendiğini hafızasından silmişti!

Muğla'nın Dalyan köyünden çavuş Dursun Köklü, Kore'deki savaş alanından Türkiye'ye gönderdiği mektupta tek bir dilekte bulunmuştu: ``Kore'de yaşarım/Dağı dereyi aşarım/ Ölürsem Kore cephesinde/Anılsın tarihte adım...''

Bereket tarihin hafızası, devlet büyüklerimizinki kadar zayıf değil...

25-31 Ekim 2001/Tempo


 
FRENLERİMİZİ BOŞALTIP DÜŞLERİMİZİ ORTALIĞA SALSAK
GONCASI RAFYALI GÜLLER
BÜTÜN HÜCRELERİNDE YAŞIYORDU ACIYI
HERKESİN NOSTALJİSİ KENDİNE GÜZEL
ÇIPLAK BEDENLERİ ŞİİRLE SARMAK
ORADA BİR PARK VARDI
BAK HELE NELER GELDİ ZELİŞ'İN BAŞINA
DOĞURGANLIĞA MI TAPALIM, AFRODİT'E Mİ?
ALÇAKÇA İŞLENMEYEN CİNAYET VAR MIDIR HAYATTA?
EŞİMİ ÖPERİM ÖPMEM SANA NE BE KADIN!
GÜVENLİ LİMANLARA SIĞINMAYI YEĞLEYENLER
SIRADAN ÖYKÜLER DE AĞLATIR
BIRAK YANINDAKİ ADAM LAF ETSİN
BAKKAL DEFTERLERİ NE GÜZELDİ
TEK DOLARLIK KALPAZAN OPERASYONU
SORGU LABORATUVARINDAKİ DANSÖZ
NE VOLKANLAR TAŞIRIM İÇİMDE BİLİR MİSİN?
ÇOK ŞÜKÜR BENİM OĞLUM KATİL DEĞİL
DERİNDİ BALIKÇININ GÖZLERİ
ŞAİRİN KOKU ALAMADIĞI VAZİYETTEYİZ
YAHU BİR GÜZEL ÜTÜLÜYOR Kİ DONLARIMI SORMA
KADERİMİN PATRONU, RUHUMUN KAPTANIYIM
TENCERE ELİNDE KELEPÇELEDİLER GENÇ KIZI
DAHA NE KÖTÜLÜKLER GÖRECEK SABRİYE NİNE?
İLKELER NAZİKTİR HER DAİM SULANMAK İSTER
AH O KOCA MEMELİ KADIN!
DNA TESTİ YAPIN HAKİM BEY!
İKİ DUDAK ARASINA SIKIŞMIŞ KİMLİKLER
ÇIĞLIK ÇIĞLIĞAYDI KUŞLAR
SANA KİRPİKLERİMİ BİRİKTİRDİM ALIR MISIN?
CUMHURBAŞKANLIĞI FORSUNDA 16 YILDIZIN İŞİ NE?
AMAN POPOSUNU PARMAKLAMAYIN!
AL YÜZÜĞÜM SENDE KALSIN
UÇAN LİDERLER KAÇAN KONGRELER
YES DE EMİNE HANIM
MÜDÜR BEYE NEDEN GÜNAYDIN DEMEDİN?
AŞKIN BİTTİĞİ YERDE BAŞLADI HASTALIK
AYI KONSERVE YERSE
DÖNECEKSEN DÖN ARTIK VE GÖR OLACAKLARI
SEVİŞMEK ERKEĞE ÖDÜLSE KADINA CEZA MI?
EN BÜYÜK BAYRAM BİZİM BAYRAM
MEĞER SİLAHLAR NE KADAR GEREKSİZ ZERZEVATMIŞ
MEDET EY TSE, GETİR ŞU İŞE BİR STANDART
SAFLARI SIKLAŞTIRALIM YENİ KAHRAMANLAR GELİYOR ESKİ YOLDAN
ÇARŞAFA BÜRÜNMÜŞ PARİSLİ KADININ KIVRAK YÜRÜYÜŞÜ
GÜNEŞİN ÜZERİNDE OYNAŞMADIĞI BİNADA OTURAN SİYASETÇİ
TÜRK ASKERİNİN KORE YOLCULUĞUNUN ÖYKÜSÜ
KÖKLERİNİ BU TOPRAKLARA SALANLAR DA KAÇIYORSA
YİNE KANI KANLA YIKAMASANIZ
ECEVİT, CALLAGHAN'IN 27 YIL ÖNCEKİ SÖZLERİNİ DE HATIRLASA
ASKERLER SORGULANAMAZ DARBECİLER ASLA
DOKUNULAMAYAN KAPILARA SIKIŞMIŞ İNSANLIKLAR
CAMDAN ÖRÜLMÜŞ SINIRLAR KAFAYI VURUNCA ANLAŞILIR ANCAK
DİLERİM AİLE ALBÜMÜM SAHAFLARA DÜŞMEZ
OLAĞANLAŞAN OLAĞANÜSTÜLÜKLERE KARŞI AĞLAMA SEANSLARI
BİR ERKEĞİN HEDİYELERLE EVRİMİ
İSLAMİYETİN CAMİLERE ÇEKİLME VAKTİ GELDİ ÇATTI
NE AŞKLAR BİLİRİM GÖRKEMLİ İTİRAFLARA KURBAN GİTMİŞ
SANTİMETREKARECİ MEMDUH'UN UYANIK İŞLERİ
ÇIPLAKLIK SEVENLER GERÇEKLERİ DE GİYDİRMESELER YA
HİSSEDİLEN SICAKLIK VARSA HİSSEDİLEN ENFLASYON NİYE OLMASIN?
HANİ ALEVİLER LAİKLİKTEN YANAYDI?
BİR KURU GÜL KALMIŞTI ELİNDE
ŞİVE DİYENLER YARGILANSIN
ESSAH MI YANİ?
HERKES ŞEHİT HERKES KAHRAMAN
ÇETECİLER BAYRAĞI AŞAĞILADILAR
FOTOĞRAF TERÖRDEN GÜÇLÜ OLMASA...
ÖNGÖRÜLERİN BEREKETLİ TARLASI KURUDU
PKK İLE SAVAŞ KAZANILDI MI Kİ?
BAHAR YAĞMURLARINDA YIKANMADAN...
CEP TELEFONU HIRSIZI ÇOCUKLAR KOĞUŞUNDA
TANRI AŞKINA! BU SİZİN DE ÜLKENİZ!
ERDOĞAN'A ÇOK KONUŞMA CEZASI VERİLMELİ
KANADALILAŞAN TÜRKÜN VİCDAN AZABINA ÖVGÜ
KENDİNİ ÇOĞALTARAK YAŞAMAK YA DA CENAZELER
OSMANLI SEVDASINDA DANSÖZÜN YERİ
EKRANDA SEVİŞEN TÜRK KIZINI TÜRKLER DESTEKLERSE!
KÖTÜLÜKLERİ GÖRMEZDEN GELEREK YOKETME
TANRI BU ÜLKEYİ TESADÜFLERDEN KORUMASIN
KENDİ KENTİNDE KAYBOLMAK
SANIRSINIZ TARİH BİR OYUNCAK
İNSANA YATIRIM YAPMANIN ALBENİSİ
ÇINARLAR AYAKTA ÖLÜR GAZETELER DE
DEREYATAĞINA EV YAPARSANIZ YIKILIR
HEYECAN DA RUTİNLEŞİR
SEN HASTALIKLI KORUK GİBİSİN
DENİZDEKİ HAYALİ KIRMIZI ÇİZGİ
KAVUN KARPUZ MİSALİ SİYASET
ÖZKÖK: ÜNİFORMANIN ALTINDAKİ KİŞİLİK
NECDET TEKİN: PIRASA PROFESÖRÜ OLUR MU?
HÜSAMETTİN ÖZKAN: İKİLİ TEMASLAR UZMANI
AHMET VEFİK ALP: UÇUK PROJELER BAŞDANIŞMANI
DIŞ GÖREVDEN DÖNEN VEKİL
KOYUNLAR OTORİTEYE ÇAKTIRMADAN KARŞI ÇIKAR
TAHTERAVALLİDEN İNMENİN ZAMANI GELDİ
NABZA GÖRE ŞARKILAR
AKIP GİTMEKTEDİR SESSİZ HAYATLAR
GURKALAR EMRİNİZDE SAM AMCA
TARİHTEN İBRET ALMASI GEREKENLER
1 - 2
> >>>


© Tüm Hakları Saklıdır. 2017   |   fbildirici@hurriyet.com.tr