1980 Haziranıydı gazeteciliğe başladığımda. 30 yılı aşkın bir süredir bu meslekteyim.  Haberlerin peşinden koştum; söyleşiler yaptım; kitaplar yazdım; haber müdürlüğünde bulundum; bunca yıldır hep gazetecilik faaliyetleri içinde oldum. 1 Nisan 2010'dan bu yana Hürriyet gazetesinin Okur Temsilcisi (Ombudsman) olarak görev yapıyorum.

Faruk Bildirici


 GÜNEŞİN ÜZERİNDE OYNAŞMADIĞI BİNADA OTURAN SİYASETÇİ
 19 Ekim 2001, Cuma
 

KIRLANGIÇ YUVASI/46

GÜNEŞİN ÜZERİNDE OYNAŞMADIĞI BİNADA OTURAN SİYASETÇİ

Biliyorum, ancak düşsel bir dünyada olur binaların da sahiplerinin ruh ve sağlık durumuna göre biçimden biçime, renkten renge girmesi. Ya da ölmesi...

Boris Vian, ``Günlerin Köpüğü'' adlı romanında böylesine düşsel bir dünya yaratmıştı. Colin ve Chole adlı iki sevgili, ``aydınlık koridorları olan'', ``güneşlerin musluklar üstündeki oynaşmalarının bir masal havası yarattığı'' bir evde yaşıyorlardı. Ne zaman ki, Chole ölümcül bir hastalığa yakalandı, ev değişmeye, eski ışıltısını kaybetmeye başladı.

``- Lambalar ölüyor, dedi Chole. Duvarlar da daralıyor. Şuradaki pencere de öyle.

- Nasıl olur?

- Sen de bak.

Duvar boyunca uzanan camlar gitgide ince uzun, köşeleri şekilsiz bir dikdörtgen olmuştu. Camların orta yerinde bir çeşit dalbudak oluşmuş, ışığın girmesini engellemeye başlamıştı. Tavan da epey alçalmıştı ve üstünde Colin'le Chole'nin yatağının durduğu çıkıntı neredeyse yerle bir olacak kadar aşağı inmişti.''

Vian'ın yarattığı dünyada, insanın içinde yaşadığı mekanla organik bir ilişki kurduğu kabul edilmişti. Mekanın yaşam kaynağı, doğrudan ev sahibinin kendisiydi.

Genç kadının sağlığının bozulması, yaşadığı mekanı derinden etkiliyor, her gün onunla birlikte soluyordu. Onun durumu kötüleştikçe ev de en az o kadar hızla kararıp bozarıyordu.

Duvarlar daralır, pencereler küçülür, lambalar ölür mü? Elbette gerçek hayatta olmaz böyle şeyler! Ama ben yine de yıllardır, özellikle kendimden yaşlı her binayla karşılaştığımda ``Acaba bu binalar, ilk sahipleriyle birlikte yaşarken daha mı farklıydılar?'' sorusunu sormadan, ``Günlerin Köpüğü''nde sahibiyle birlikte solan evi anımsamadan edemem.

Son günlerde Başbakanlık binasının yanından her geçişimde ister istemez aynı düşünceler içine sürükleniyorum. ``Günlerin Köpüğü''ndeki o düşsel dünyanın gerçekleştiğine inanmak zorunda kalıyorum.

Başbakanlık binasının günden güne rengini kaybedip karardığını, yaşamdan ve insandan koparıldıkça büzülüp küçüldüğünü farkettikçe içim gidiyor. Doğruymuş diyorum, doğruymuş. Demek binaların hayatiyeti de içinde yaşayan insanların ruhsal durumlarına bağlıymış!

Başbakanlık binası her zaman insanların önünden gelip geçebildiği, zaman zaman Başbakanı, bakanları yakından görebildiği bir yerdi. Kızının elinden tutmuş Güvenpark'a giden bir anneyi, Yargıtay'dan çıkmış bir yargıcı, Bayındırlık'ın memurlarını oradan geçerken görmek mümkündü. Her yaştan vatan evladı için o binanın diğer bakanlık binalarından farkı yoktu. 12 Eylül döneminde bile böyle olmuştu.

Bir daktilo ile başladı değişim. Ahmet Çakmak adlı esnafın Başbakan Ecevit'e fırlattığı daktilo, etten değil neredeyse soğuk namlulardan örülen ``güvenlik duvarını'' yükseltti. Başbakanlık önüne barikatlar kondu, insanların oradan geçmesi yasaklandı.

Protesto dalgası o denli güçlüydü ki, barikatlara ``buğday yüklü bir kamyon'' yanaştı. ``Ecevit'e hediye getirdim'' dedi kamyon şoförü. Yaka paça karakola götürüldü, Başbakanı koruyan silah sayısı artırıldı. İyice girilmez bir yer olup çıktı bina.

32 yaşındaki bir tekstil işçisi çıktı ortaya bu kez. Önkapıya yaklaşamayınca arka kapıya gitti, kendini oraya zincirledi. ``Battım öldüm, ben namuslu bir vatandaşım'' diye bağırdı. Polisler ağzını kapatıp onu da karakola götürdüler.

``Güvenlik duvarı''nın dozu biraz daha arttı. Vekaletler Caddesi de trafiğe kapatıldı. Öyle ki, Başbakanlık binasının ne önünden, ne arkasından, ne yanından geçilemez oldu.

Yine de Başbakanlığı hedef alan protestolar bitmek bilmedi. Yan caddeden geçen bir vatandaş simit fırlattı, bir başkası benzinle kendini yakmaya çalıştı. Hedefine yaklaşamayan başka bir protestocu da çareyi, birkaç yüz metre ilerde, Kızılay'da arabasını yakmakta buldu.

Televizyoncular oraya koşup sordular. ``Neden arabanızı yaktınız?'' Bilgece bir yanıt verdi borç harç içinde kalmış protestocu.

- Halimizi Başbakana anlatmak istedik, yaklaşamadık. Bari arabamızı yakalım da derdimizi dumanla anlatalım dedik...

Öyle ya, protestolardan korktuğu için ortalığa çıkıp halkın içinde gezemeyen bir Başbakan, üstüne üstlük bir de Başbakanlık binasının etrafına aşılmaz zırhlar çevirtip arkasına gizlenmiş. Dahası, sadece Başbakan değil, bakanları da kendi insanlarıyla yüzleşmekten köşe bucak kaçar olmuş.

Başbakanlık binası yaşayan bir mekan olmaktan çıkmış. Sıvaları ölgün bir renge bürünmüş, pencerelerin pervazları kararmış. Loş koridorlarda, oraya buraya koşuşturan bürokratlardan, hatta iş takibi yapmaya gelenlerden bile eser kalmamış. Tükenmişliğin nemli, ağır kokusu kaplamış her yanı. ``Güneş binanın üzerinde oynaşmıyor'' artık.

``Günlerin Köpüğü''nde de Colin, sevgilisinin hastalığının giderek arttığını, sonunun yaklaştığını bir türlü kabullenememişti. Birlikte yaşadıkları evdeki değişimi de görmezden geliyordu.

``Odanın boyutları oldukça küçülmüştü. Halıysa öteki odalardaki halıların tersine kalınlaşmıştı, bu yüzden yatak, şimdi, saten perdeli küçük bir girintide bulunuyordu. Büyük camekan, tuğlaların uzaması sonucunda, dört küçük kare pencereye bölünmüştü. İçerde biraz gri, ama temiz bir aydınlık vardı ve oda sıcaktı.

Yemek odası artık girilmez hale gelmişti. Tavan hemen hemen tabana varmıştı ve nemli boşlukta gelişen yarı-bitkisel, yarı-madensel uzantılar onları birbirine bağlıyordu. Koridorun kapısı açılmaz olmuştu. Yalnız girişten Chole'nin odasına kadar, dar bir geçit kalmıştı. ''

Colin, sevgilisine yaşam enerjisi vermesi için hergün yeni ``nilüfer''ler satın alıyordu. Ama beş parasızdı. Her bulduğu işte çalışıyordu. Belediyede iş bulunca çok sevindi. İyi para veriyorlardı.

İşi buydu Colin'in. Bunun için para alıyordu. Sabahtan eline bir liste veriyorlar, kapı kapı dolaşıp, o adreslerde yaşayanların başlarına gelecek felaketleri bir gün önceden haber veriyordu. Kara şapkasını görenler hemen tanıyor, kötü davranıyorlardı. Hergün fakir, zengin bir sürü mahalleyi dolaşıyordu.

Bir sabah yine listeyi eline aldı. Listenin üstünde ziyaret edilecek kişinin yerinde kendi adının olduğunu gördü. ``Fırlattı attı şapkasını bunu okuyunca ve sokakta yürümeye başladı. Yüreği sanki kurşun dolmuş gibi ağırdı ve artık biliyordu yarın ölmüş olacağını Chloe'nin.''

Birilerinin eline kağıt tutuşturmasına gerek kalmadan Ecevit de ``siyasi ömrünün tükendiğini'' anlasa. Görse o binanın içler acısı halini...

18-24 Ekim 2001/Tempo


 
FRENLERİMİZİ BOŞALTIP DÜŞLERİMİZİ ORTALIĞA SALSAK
GONCASI RAFYALI GÜLLER
BÜTÜN HÜCRELERİNDE YAŞIYORDU ACIYI
HERKESİN NOSTALJİSİ KENDİNE GÜZEL
ÇIPLAK BEDENLERİ ŞİİRLE SARMAK
ORADA BİR PARK VARDI
BAK HELE NELER GELDİ ZELİŞ'İN BAŞINA
DOĞURGANLIĞA MI TAPALIM, AFRODİT'E Mİ?
ALÇAKÇA İŞLENMEYEN CİNAYET VAR MIDIR HAYATTA?
EŞİMİ ÖPERİM ÖPMEM SANA NE BE KADIN!
GÜVENLİ LİMANLARA SIĞINMAYI YEĞLEYENLER
SIRADAN ÖYKÜLER DE AĞLATIR
BIRAK YANINDAKİ ADAM LAF ETSİN
BAKKAL DEFTERLERİ NE GÜZELDİ
TEK DOLARLIK KALPAZAN OPERASYONU
SORGU LABORATUVARINDAKİ DANSÖZ
NE VOLKANLAR TAŞIRIM İÇİMDE BİLİR MİSİN?
ÇOK ŞÜKÜR BENİM OĞLUM KATİL DEĞİL
DERİNDİ BALIKÇININ GÖZLERİ
ŞAİRİN KOKU ALAMADIĞI VAZİYETTEYİZ
YAHU BİR GÜZEL ÜTÜLÜYOR Kİ DONLARIMI SORMA
KADERİMİN PATRONU, RUHUMUN KAPTANIYIM
TENCERE ELİNDE KELEPÇELEDİLER GENÇ KIZI
DAHA NE KÖTÜLÜKLER GÖRECEK SABRİYE NİNE?
İLKELER NAZİKTİR HER DAİM SULANMAK İSTER
AH O KOCA MEMELİ KADIN!
DNA TESTİ YAPIN HAKİM BEY!
İKİ DUDAK ARASINA SIKIŞMIŞ KİMLİKLER
ÇIĞLIK ÇIĞLIĞAYDI KUŞLAR
SANA KİRPİKLERİMİ BİRİKTİRDİM ALIR MISIN?
CUMHURBAŞKANLIĞI FORSUNDA 16 YILDIZIN İŞİ NE?
AMAN POPOSUNU PARMAKLAMAYIN!
AL YÜZÜĞÜM SENDE KALSIN
UÇAN LİDERLER KAÇAN KONGRELER
YES DE EMİNE HANIM
MÜDÜR BEYE NEDEN GÜNAYDIN DEMEDİN?
AŞKIN BİTTİĞİ YERDE BAŞLADI HASTALIK
AYI KONSERVE YERSE
DÖNECEKSEN DÖN ARTIK VE GÖR OLACAKLARI
SEVİŞMEK ERKEĞE ÖDÜLSE KADINA CEZA MI?
EN BÜYÜK BAYRAM BİZİM BAYRAM
MEĞER SİLAHLAR NE KADAR GEREKSİZ ZERZEVATMIŞ
MEDET EY TSE, GETİR ŞU İŞE BİR STANDART
SAFLARI SIKLAŞTIRALIM YENİ KAHRAMANLAR GELİYOR ESKİ YOLDAN
ÇARŞAFA BÜRÜNMÜŞ PARİSLİ KADININ KIVRAK YÜRÜYÜŞÜ
GÜNEŞİN ÜZERİNDE OYNAŞMADIĞI BİNADA OTURAN SİYASETÇİ
TÜRK ASKERİNİN KORE YOLCULUĞUNUN ÖYKÜSÜ
KÖKLERİNİ BU TOPRAKLARA SALANLAR DA KAÇIYORSA
YİNE KANI KANLA YIKAMASANIZ
ECEVİT, CALLAGHAN'IN 27 YIL ÖNCEKİ SÖZLERİNİ DE HATIRLASA
ASKERLER SORGULANAMAZ DARBECİLER ASLA
DOKUNULAMAYAN KAPILARA SIKIŞMIŞ İNSANLIKLAR
CAMDAN ÖRÜLMÜŞ SINIRLAR KAFAYI VURUNCA ANLAŞILIR ANCAK
DİLERİM AİLE ALBÜMÜM SAHAFLARA DÜŞMEZ
OLAĞANLAŞAN OLAĞANÜSTÜLÜKLERE KARŞI AĞLAMA SEANSLARI
BİR ERKEĞİN HEDİYELERLE EVRİMİ
İSLAMİYETİN CAMİLERE ÇEKİLME VAKTİ GELDİ ÇATTI
NE AŞKLAR BİLİRİM GÖRKEMLİ İTİRAFLARA KURBAN GİTMİŞ
SANTİMETREKARECİ MEMDUH'UN UYANIK İŞLERİ
ÇIPLAKLIK SEVENLER GERÇEKLERİ DE GİYDİRMESELER YA
HİSSEDİLEN SICAKLIK VARSA HİSSEDİLEN ENFLASYON NİYE OLMASIN?
HANİ ALEVİLER LAİKLİKTEN YANAYDI?
BİR KURU GÜL KALMIŞTI ELİNDE
ŞİVE DİYENLER YARGILANSIN
ESSAH MI YANİ?
HERKES ŞEHİT HERKES KAHRAMAN
ÇETECİLER BAYRAĞI AŞAĞILADILAR
FOTOĞRAF TERÖRDEN GÜÇLÜ OLMASA...
ÖNGÖRÜLERİN BEREKETLİ TARLASI KURUDU
PKK İLE SAVAŞ KAZANILDI MI Kİ?
BAHAR YAĞMURLARINDA YIKANMADAN...
CEP TELEFONU HIRSIZI ÇOCUKLAR KOĞUŞUNDA
TANRI AŞKINA! BU SİZİN DE ÜLKENİZ!
ERDOĞAN'A ÇOK KONUŞMA CEZASI VERİLMELİ
KANADALILAŞAN TÜRKÜN VİCDAN AZABINA ÖVGÜ
KENDİNİ ÇOĞALTARAK YAŞAMAK YA DA CENAZELER
OSMANLI SEVDASINDA DANSÖZÜN YERİ
EKRANDA SEVİŞEN TÜRK KIZINI TÜRKLER DESTEKLERSE!
KÖTÜLÜKLERİ GÖRMEZDEN GELEREK YOKETME
TANRI BU ÜLKEYİ TESADÜFLERDEN KORUMASIN
KENDİ KENTİNDE KAYBOLMAK
SANIRSINIZ TARİH BİR OYUNCAK
İNSANA YATIRIM YAPMANIN ALBENİSİ
ÇINARLAR AYAKTA ÖLÜR GAZETELER DE
DEREYATAĞINA EV YAPARSANIZ YIKILIR
HEYECAN DA RUTİNLEŞİR
SEN HASTALIKLI KORUK GİBİSİN
DENİZDEKİ HAYALİ KIRMIZI ÇİZGİ
KAVUN KARPUZ MİSALİ SİYASET
ÖZKÖK: ÜNİFORMANIN ALTINDAKİ KİŞİLİK
NECDET TEKİN: PIRASA PROFESÖRÜ OLUR MU?
HÜSAMETTİN ÖZKAN: İKİLİ TEMASLAR UZMANI
AHMET VEFİK ALP: UÇUK PROJELER BAŞDANIŞMANI
DIŞ GÖREVDEN DÖNEN VEKİL
KOYUNLAR OTORİTEYE ÇAKTIRMADAN KARŞI ÇIKAR
TAHTERAVALLİDEN İNMENİN ZAMANI GELDİ
NABZA GÖRE ŞARKILAR
AKIP GİTMEKTEDİR SESSİZ HAYATLAR
GURKALAR EMRİNİZDE SAM AMCA
TARİHTEN İBRET ALMASI GEREKENLER
1 - 2
> >>>


© Tüm Hakları Saklıdır. 2017   |   fbildirici@hurriyet.com.tr