1980 Haziranıydı gazeteciliğe başladığımda. 30 yılı aşkın bir süredir bu meslekteyim.  Haberlerin peşinden koştum; söyleşiler yaptım; kitaplar yazdım; haber müdürlüğünde bulundum; bunca yıldır hep gazetecilik faaliyetleri içinde oldum. 1 Nisan 2010'dan bu yana Hürriyet gazetesinin Okur Temsilcisi (Ombudsman) olarak görev yapıyorum.

Faruk Bildirici


 SANA KİRPİKLERİMİ BİRİKTİRDİM ALIR MISIN?
 28 Haziran 2001, Perşembe
 

KIRLANGIÇ YUVASI/30

SANA KİRPİKLERİMİ BİRİKTİRDİM ALIR MISIN?

Kurşun kasığına saplandığında evde oturmuş televizyon seyrediyordu Filistinli Mahmut. Kırılan camın şangırtısını duydu duymasına ama filmden mi gelmişti bu ses, yoksa evlerinin camı mı kırılmıştı algılayamadı.

Nice saatler sonra Gazze hastanesinde gözlerini açtığında anladı kasığının parçalandığını. Yaraları temizlenmiş, sarılmıştı. Fakat karnındaki yara tam olarak kapatılmamış, bir torba hortumlarla bağırsağına bağlanmıştı. Dışkılar, torbada toplanıyordu.

Doktor, ``Merak etme iyileşeceksin. Bir ameliyat olmak gerek'' dedi, gitti. Mahmut, hergün onlarcasını gördüğü sıradan vakalardan biriydi doktor için. Bütün gün yaralıların birinden diğerine koşup duruyordu.

Babası Muhammed, yaklaştı yatağın kenarına. Üzgün olmak bir yana pişman görünüyordu. O gece, Mahmut'un arkadaşlarıyla sohbet için evlerinin yakınındaki karakola gitmesine izin vermemiş, ısrar edince de tokatlamıştı. Gitmesine izin verseydi, o mermiye hedef olmayacaktı! Alnından öptü oğlunu, sessizliğin diliyle anlattı duygularını.

Haftalarca hastanede kaldı Mahmut. Bulunduğu hastanede onu sağlığına kavuşturacak yeterli donanım yoktu. Mahmut, karnındaki torba ve hortumlara bir türlü alışamıyor; gözleri hergün biraz daha çukura kaçıyordu.

Mutlu haberi aldığında çok sevindi. Tedavi için Türkiye'ye gönderilecek, 47 kişilik listeye alınmıştı! 47'si de İsrail askerlerinin tüfeklerinden çıkan mermilerle yaralanan Filistinli gençlerdi.

THY uçağını Esenboğa'da, ambulanslar, doktorlar, gazeteciler ve Filistin Büyükelçiliği'nden görevliler karşıladı. Büyük bir titizlikle indirilip ambulanslara yerleştirildiler.

Hastanede gördükleri ilgi başlarını döndürdü. Doktorlar, hemşireler etraflarında pervane oluyorlardı. Mahmut, yatak komşusu Cihat'a döndü:

- Buradan en son ikimiz gideceğiz.

Cihat, aldırmadı, ne zaman dönecekleri çok önemli değildi zaten.

Filistin'li gençlerin Ankara'ya getirildiği duyulunca ertesi gün hastaneye ziyaretçi yağmaya başladı. Ziyaretçilerin arasında en kalabalık grup, türbanlı kızlardı. Evde hazırladıkları yiyecekleri getirmişlerdi.

Türbanlı kızlar, sonraki günler de eksik olmadı hastaneden. Yavaş yavaş kızlarla, gençler arasında arkadaşlıklar, hastaneden kaçıp Beğendik'te ya da internet cafelerde buluşmalar başladı.

Mahmut, 47 gencin en yakışıklısıydı. 1.70 boyunda, kumral bir gençti. İnce kırmızı dudakları, iri siyah gözleri, uzun kirpikleri, dalgalı saçları onu sevimli gösteriyordu. Tek kusuru, fazla sigara içmekten sararmış dişleriydi. O da fazla dikkat çekmiyordu.

Türbanla yetinmeyip, saçlarını bir de siyah bantlarla örten, vücut hatlarını hiç mi hiç belli etmeyecek kalın mantolar giyen, pamuk gibi beyaz, şişmanca bir genç kız, Mahmut'a hayran kaldı. 10 gün kadar geldi gitti. Nihayet konuşmaya karar verdiğinde de Filistinli bir genci, Mahmut ile konuşurken çevirmenlik yapması için ikna etti.

``Ayşe'' diye tanıttı kendini. Mahmut'a, Filistin'de ne iş yaptığını sordu. ``Gündüzleri elektrikçide, geceleri de bir düğün salonundaki büfede çalışıyorum'' dedi Mahmut.

Sohbetler böylece sürdü. Bir gün Ayşe, hatıra defterini uzattı. Mahmut, arasında kalem olan sayfayı açtı. İçiçe iki kalp çizilmiş, üzerine Arapça, yazılmıştı; ``Benim gönlüm sende, senin gönlün bende mi?'' Mahmut, kısa bir tereddüt geçirdikten sonra kalemi eline aldı. ``Bana kalbin kadar temiz bir sayfa ayırdığın için teşekkür ederim.''

Türbanlı kızları samimi bulmuyordu. ``İslama aykırı bunların yaptıkları. Samimi değiller'' diyordu. Muhafazakardı, kızlarla asla tokalaşmıyor, erkeklerin yanında dolaşmalarına bile kızıyordu. Karnındaki torbaya rağmen, güçlükle de olsa yatağında oturarak namaz kılmayı ihmal etmiyordu.

Mahmut'un aklı Filistindeydi. Besma adlı bir sevgilisi vardı. Ondan gelecek mektupları bekliyordu. Sadece babasıyla telefonla konuşabiliyordu. Annesinin aramaması da canını sıkıyordu.

Başbakanlık'tan harçlık olarak verilen paraları biriktirip kendine küçük bir televizyon, cep telefonu aldı. Sevgilisine, annesine, babasına götürmek üzere hediyeler hazırladı.

Bir akşam, iki arkadaşı kollarından tuttu. Birisi de elindeki makasla,  ``meze meze'', (şaka) diye gülerek bıyıklarını kesti. Mahmut, çok üzüldü bu olaya. Arkadaşlarına küstü, bir hafta sürekli ağladı.

Ameliyatı da sürekli erteleniyor, arkadaşları birer ikişer ülkelerine dönüyordu. İki ayın sonunda altı kişi kalmışlardı. Filistin Büyükelçiliği görevlileri ve Filistinli öğrenciler uğramaz olmuştu. Türbanlı kızlar bile çekilmiş, hastane görevlileri de eski ilgilerini kaybetmişlerdi.

Babası aradı, haber kötüydü. ``Besma öldü'' dedi. ``Besma kansere yakalanmış.'' Kötü bir sürprizdi bu. Mahmut için yaşam durdu sanki. ``İnşallah ben de ölürüm'' diye sayıkladı.

Arkadaşlarının teselli çabaları sonuç vermedi. Mahmut, üç gün gözyaşı döktü. Üç gün sonra ``Biz Filistinliler hepimiz ölürüz'' demeye başladı. Bıyığı için bir hafta ağlayan Mahmut, ölüm travmasını çabuk atlatmıştı...

Üç kişi daha gitti; Abdülkerim, Cihat ve Mahmut kaldı. Yardım için gelen Filistinli öğrencilerin sayısı da bire indi. Sadece Şadi uğruyordu yanına.

``Çarşamba günü ameliyat olacaksın.'' Sevindi, nihayet kurtulacaktı doktorların ``kolostomi'' dedikleri sorundan. O gece ameliyata hazırladılar, lavman yaptılar. Sabah oldu ameliyata gitmeyi beklerken bir hemşire geldi. ``Ameliyatın ertelendi'' deyip gitti. Dört çarşamba tekrarlandı aynı tablo. Sonunda çarşamba değil, cuma günü ameliyat ettiler.

Ameliyat dört saat sürdü. Mahmut, ayıldıktan sonra gelen hemşireye, doktora tokat atmaya başladı. Hortumları çıkarmalarını istiyor, ancak Arapça konuştuğu için kimse birşey anlamıyordu. Şadi de yoktu o gün...

Tokatlama krizi iki gün sonra geçti. Fakat eskisinden daha kötü görünüyordu. Sevdiği, kendisine iyi davranan tek hemşire vardı; öğrendiği ender Türkçe sözcüklerle durumunu anlatmaya çalıştı:

- Ruhum buruşuk...

Abdülkerim'in gitmesi, sıkıntısını daha da artırdı. İlk günkü kehaneti doğru çıkmış, Cihat ile ikisi en sona kalmıştı. Mahmut, sık sık ``Külli  hayat is bele'' deyip duruyordu.

Parasız kalınca televizyonunu yine Filistinli bir öğrenciye 100 dolara sattı. Ancak bir hafta sonra 50 dolar verdiler. ``Bu televizyon bozuk.'' Mahmut, sinirlendi, bir akşam hastaneden kaçıp evlerini aradı. Televizyonu kırmaya niyetliydi. Evi bulamayınca, öfkesini boşaltamadan döndü hastaneye.

Cihat da döndü. Hastanede tanıdıklarıyla vedalaştı. ``Gidip şehit olacağız.'' Gülümsüyordu.

Yalnız kalınca Mahmut'a bir haller oldu. Kötü bir tesadüf daha yaşamış, tedavi eden doktorlardan biri o gün, ``Çocuğun olmayabilir'' demişti. Filistinli erkek için ölümden beter bir durumdaydı.

Artık Mahmut, sürekli gülüyor, tuvaletin önünde dans ediyordu. Kahkahaları etraftaki hastaları, doktorları kızdırıyordu. Yine böyle odada kahkahalarla güldüğü sırada, doktorlardan biri içeri girdi, üzerine yürüdü:

- Bu yatakta yatamayan kaç Türk evladı var biliyor musun?

Cevap beklemedi, odadan çıktı. Geri dönüp, bir daha bağırdı:

- Bana bak benim milliyetçilik duygularımı azdırma şimdi.

Mahmut, doktorun sözlerini anlamamıştı ama bağırmasından kötü şeyler söylediği belliydi. O da Arapça küfretti. Şadi, onu yatıştırıp, doktora koştu. Doktor hala sinirliydi.

- Niye sırıtıp duruyor. Sırıtılacak birşey mi var?

- O 18 yaşında bir çocuk, ne yapsın sıkıldı artık.

Az sonra, Mahmut'un eşyalarını çöp torbalarına doldurup kapının önüne bıraktılar. Mahmut'a vedalaşmak düştü. Hastaneden ayrılırken, sevdiği hemşireye gitti, küçük bir kağıt paket uzattı. Şadi, Türkçeye çevirdi yine.

- Kirpiklerimi biriktirdim sana, alır mısın?

Hemşire, teşekkür ederek paketi aldı. Mahmut, dört ay boyunca tanıdığı diğer insanlara da teşekkür edip hastaneden ayrıldı.

Önce büyükelçiliğe gitti. Yapabilecekleri sınırlıydı. Şadi'nin evine gitmekten başka çaresi yoktu. Öyle yaptı. Gidiş işlemlerinin hazırlanması üç hafta kadar sürdü. Şadi, hastaneye gidip, Mahmut'a, ``Çocuğun olmayabilir'' diyen doktorla konuştu. Güzel haberlerle döndü. Sadece Mahmut yanlış anlamıştı, çocuğunun olmaması sözkonusu değildi!

Mahmut, Şadi'ye inanmadı. Filistin'e giderken hala kaygılıydı. Ama Gazze'de ailesine anlatamadı. Birkaç ay içinde evlendirdiler onu. Savaş yeni çocuklar istiyordu...

28 Haziran-4 Temmuz 2001/Tempo

 


 
FRENLERİMİZİ BOŞALTIP DÜŞLERİMİZİ ORTALIĞA SALSAK
GONCASI RAFYALI GÜLLER
BÜTÜN HÜCRELERİNDE YAŞIYORDU ACIYI
HERKESİN NOSTALJİSİ KENDİNE GÜZEL
ÇIPLAK BEDENLERİ ŞİİRLE SARMAK
ORADA BİR PARK VARDI
BAK HELE NELER GELDİ ZELİŞ'İN BAŞINA
DOĞURGANLIĞA MI TAPALIM, AFRODİT'E Mİ?
ALÇAKÇA İŞLENMEYEN CİNAYET VAR MIDIR HAYATTA?
EŞİMİ ÖPERİM ÖPMEM SANA NE BE KADIN!
GÜVENLİ LİMANLARA SIĞINMAYI YEĞLEYENLER
SIRADAN ÖYKÜLER DE AĞLATIR
BIRAK YANINDAKİ ADAM LAF ETSİN
BAKKAL DEFTERLERİ NE GÜZELDİ
TEK DOLARLIK KALPAZAN OPERASYONU
SORGU LABORATUVARINDAKİ DANSÖZ
NE VOLKANLAR TAŞIRIM İÇİMDE BİLİR MİSİN?
ÇOK ŞÜKÜR BENİM OĞLUM KATİL DEĞİL
DERİNDİ BALIKÇININ GÖZLERİ
ŞAİRİN KOKU ALAMADIĞI VAZİYETTEYİZ
YAHU BİR GÜZEL ÜTÜLÜYOR Kİ DONLARIMI SORMA
KADERİMİN PATRONU, RUHUMUN KAPTANIYIM
TENCERE ELİNDE KELEPÇELEDİLER GENÇ KIZI
DAHA NE KÖTÜLÜKLER GÖRECEK SABRİYE NİNE?
İLKELER NAZİKTİR HER DAİM SULANMAK İSTER
AH O KOCA MEMELİ KADIN!
DNA TESTİ YAPIN HAKİM BEY!
İKİ DUDAK ARASINA SIKIŞMIŞ KİMLİKLER
ÇIĞLIK ÇIĞLIĞAYDI KUŞLAR
SANA KİRPİKLERİMİ BİRİKTİRDİM ALIR MISIN?
CUMHURBAŞKANLIĞI FORSUNDA 16 YILDIZIN İŞİ NE?
AMAN POPOSUNU PARMAKLAMAYIN!
AL YÜZÜĞÜM SENDE KALSIN
UÇAN LİDERLER KAÇAN KONGRELER
YES DE EMİNE HANIM
MÜDÜR BEYE NEDEN GÜNAYDIN DEMEDİN?
AŞKIN BİTTİĞİ YERDE BAŞLADI HASTALIK
AYI KONSERVE YERSE
DÖNECEKSEN DÖN ARTIK VE GÖR OLACAKLARI
SEVİŞMEK ERKEĞE ÖDÜLSE KADINA CEZA MI?
EN BÜYÜK BAYRAM BİZİM BAYRAM
MEĞER SİLAHLAR NE KADAR GEREKSİZ ZERZEVATMIŞ
MEDET EY TSE, GETİR ŞU İŞE BİR STANDART
SAFLARI SIKLAŞTIRALIM YENİ KAHRAMANLAR GELİYOR ESKİ YOLDAN
ÇARŞAFA BÜRÜNMÜŞ PARİSLİ KADININ KIVRAK YÜRÜYÜŞÜ
GÜNEŞİN ÜZERİNDE OYNAŞMADIĞI BİNADA OTURAN SİYASETÇİ
TÜRK ASKERİNİN KORE YOLCULUĞUNUN ÖYKÜSÜ
KÖKLERİNİ BU TOPRAKLARA SALANLAR DA KAÇIYORSA
YİNE KANI KANLA YIKAMASANIZ
ECEVİT, CALLAGHAN'IN 27 YIL ÖNCEKİ SÖZLERİNİ DE HATIRLASA
ASKERLER SORGULANAMAZ DARBECİLER ASLA
DOKUNULAMAYAN KAPILARA SIKIŞMIŞ İNSANLIKLAR
CAMDAN ÖRÜLMÜŞ SINIRLAR KAFAYI VURUNCA ANLAŞILIR ANCAK
DİLERİM AİLE ALBÜMÜM SAHAFLARA DÜŞMEZ
OLAĞANLAŞAN OLAĞANÜSTÜLÜKLERE KARŞI AĞLAMA SEANSLARI
BİR ERKEĞİN HEDİYELERLE EVRİMİ
İSLAMİYETİN CAMİLERE ÇEKİLME VAKTİ GELDİ ÇATTI
NE AŞKLAR BİLİRİM GÖRKEMLİ İTİRAFLARA KURBAN GİTMİŞ
SANTİMETREKARECİ MEMDUH'UN UYANIK İŞLERİ
ÇIPLAKLIK SEVENLER GERÇEKLERİ DE GİYDİRMESELER YA
HİSSEDİLEN SICAKLIK VARSA HİSSEDİLEN ENFLASYON NİYE OLMASIN?
HANİ ALEVİLER LAİKLİKTEN YANAYDI?
BİR KURU GÜL KALMIŞTI ELİNDE
ŞİVE DİYENLER YARGILANSIN
ESSAH MI YANİ?
HERKES ŞEHİT HERKES KAHRAMAN
ÇETECİLER BAYRAĞI AŞAĞILADILAR
FOTOĞRAF TERÖRDEN GÜÇLÜ OLMASA...
ÖNGÖRÜLERİN BEREKETLİ TARLASI KURUDU
PKK İLE SAVAŞ KAZANILDI MI Kİ?
BAHAR YAĞMURLARINDA YIKANMADAN...
CEP TELEFONU HIRSIZI ÇOCUKLAR KOĞUŞUNDA
TANRI AŞKINA! BU SİZİN DE ÜLKENİZ!
ERDOĞAN'A ÇOK KONUŞMA CEZASI VERİLMELİ
KANADALILAŞAN TÜRKÜN VİCDAN AZABINA ÖVGÜ
KENDİNİ ÇOĞALTARAK YAŞAMAK YA DA CENAZELER
OSMANLI SEVDASINDA DANSÖZÜN YERİ
EKRANDA SEVİŞEN TÜRK KIZINI TÜRKLER DESTEKLERSE!
KÖTÜLÜKLERİ GÖRMEZDEN GELEREK YOKETME
TANRI BU ÜLKEYİ TESADÜFLERDEN KORUMASIN
KENDİ KENTİNDE KAYBOLMAK
SANIRSINIZ TARİH BİR OYUNCAK
İNSANA YATIRIM YAPMANIN ALBENİSİ
ÇINARLAR AYAKTA ÖLÜR GAZETELER DE
DEREYATAĞINA EV YAPARSANIZ YIKILIR
HEYECAN DA RUTİNLEŞİR
SEN HASTALIKLI KORUK GİBİSİN
DENİZDEKİ HAYALİ KIRMIZI ÇİZGİ
KAVUN KARPUZ MİSALİ SİYASET
ÖZKÖK: ÜNİFORMANIN ALTINDAKİ KİŞİLİK
NECDET TEKİN: PIRASA PROFESÖRÜ OLUR MU?
HÜSAMETTİN ÖZKAN: İKİLİ TEMASLAR UZMANI
AHMET VEFİK ALP: UÇUK PROJELER BAŞDANIŞMANI
DIŞ GÖREVDEN DÖNEN VEKİL
KOYUNLAR OTORİTEYE ÇAKTIRMADAN KARŞI ÇIKAR
TAHTERAVALLİDEN İNMENİN ZAMANI GELDİ
NABZA GÖRE ŞARKILAR
AKIP GİTMEKTEDİR SESSİZ HAYATLAR
GURKALAR EMRİNİZDE SAM AMCA
TARİHTEN İBRET ALMASI GEREKENLER
1 - 2
> >>>


© Tüm Hakları Saklıdır. 2017   |   fbildirici@hurriyet.com.tr